เรื่องมันมีอยู่ว่า วันนี้ผมได้มีเรื่องมาม่า(เบื่อใช้คำว่าดราม่าแล้ว) กับลูกค้าของผม ซึ่งจริงๆแล้วก็ไม่ใช่เรื่องราวใหญ่โตหรือซับซ้อนอะไรเลย หากเป็นเพียงความเข้าใจผิดระหว่างคน 2 คน  กับระบบค้นหาข้อมูลอันดับหนึ่งของโลก อย่างพี่ Google นั้นก็คือ ปัญหาผลลัพธ์จากการค้นหาที่ไม่ตรงกันระหว่างออพชั่น(Option) “เว็บภาษาไทย” และ “เว็บจากประเทศไทย” ท้องเรื่องจะเป็นเช่นใดนั่น โปรดติดตามได้เลยครับ… (-*- เหมือนติดลิเกเลยเหะ)

ก่อนอื่นต้องบอกก่อนว่า บทความนี้ ผมเขียนขึ้นมาโดยมีวัตถุประสงค์ที่จะสร้างความเข้าใจให้กับผู้ใช้งาน Google ในประเทศไทย ว่าผลลัพธ์จากการค้นหาของ Google แท้จริงแล้ว มันมีผลลัพธ์อะไรเกิดขึ้นบางในแต่ละออฟชั่น

โดยไอ้เจ้าออฟชั่นที่พี่ Google เค้าจัดให้คนไทยโดยเฉพาะนั้น มีดังต่อไปนี้

1. เว็บ
2. เว็บภาษาไทย
3. เว็บจากประเทศไทย
4. หน้าภาษาต่างประเทศที่ผ่านการแปล (จะไม่กล่าวถึง เพราะน่าจะรู้กันแล้ว)

เรื่องวุ่นที่ชวนสงสัยก็คือ “เว็บภาษาไทย” กับ “เว็บจากประเทศไทย” ต่างกันตรงไหน?

คำตอบของเรื่องดังกล่าวสามารถหาได้จากการทดลองโดยใช้ตัวอย่างข้อมูลดังต่อไปนี้ี้

คำค้นหา : “ติดตั้ง DNS บน CentOS 6″
เว็บไซต์ที่ต้องการ : wow1973.blogspot.com/2011/11/dns-centos-60.html
ค้นหาผ่านเว็บไซต์ : google.co.th

เริ่มการทดลองกันเลยดีกว่า ^_^

1. ภาพการค้นหาโดยเลือกใช้ออฟขั่น “เว็บ” (ซึ่งเป็นออฟชั่นเริ่มต้น)

2. ภาพการค้นหาโดยเลือกใช้ออฟขั่น “เว็บภาษาไทย”

3. ภาพการค้นหาโดยเลือกใช้ออฟขั่น “เว็บจากประเทศไทย”

สิ่งที่น่าสังเกตก็คือ เว็บไซต์ที่ผมต้องการ “wow1973.blogspot.com/2011/11/dns-centos-60.html” ทำไมถึงไม่ปรากฏในออฟชั่น “เว็บจากประเทศไทย” ทั้งๆที่มันมีเนื้อหาที่เป็นข้อความภาษาไทย

แท้จริงแล้วมันเป็นแบบนี้ครับ (สรุปการทดลอง ^_^)

“เว็บ”

จะแสดงผลลัพธ์การค้นหา ทั้งหมดที่เกี่ยวข้องกับคำค้นหานั่นๆ ไม่ว่าจะเป็นเว็บภาษาไทย ภาษาลาว ภาษาอังกฤษ หรือภาษาต่างดาว นอกจากนี้มันยังไม่สนว่าจะมาจากประเทศใดอีกด้วย

“เว็บภาษาไทย”

จะแสดงผลลัพธ์การค้นหา เฉพาะเว็บไซต์ที่มีเนื้อหาเป็นภาษาไทย เท่านั้น

“เว็บจากประเทศไทย”

จะแสดงผลลัพธ์การค้นหา เฉพาะเว็บไซต์ที่มาจากเซิฟเวอร์ในประเทศไทย เท่านั้น กล่าวอีกนัยก็คือ เว็บไซต์ที่เช่าพื้นโฮสติ้ง(Hosting) ในไทย นั่้นเอง

ดังนั้น เว็บไซต์ “wow1973.blogspot.com” ทีผมเลือกมาเป็นตัวอย่างนั้น จะไม่ปรากฏในส่วนของ “เว็บจากประเทศไทย” เพราะ blogspot.com ใช้บริการพื้นที่โฮสติ้งในประเทศสหรัฐอเมริกานั่นเอง

จบข่าว แบบแฮปปี้ทั้งสองฝ่าย ^_^

———————————————————————————————-

ขอเสริม++ มีน้องคนหนึ่งถามว่า “เว็บไซต์ aoddy.com ที่ปรากฏในผลลัพธ์ของออฟชั่น เว็บจากประเทศไทย มันเว็บต่างชาติ ไม่ใช่หรือ”

คำตอบ คือ “ใช่ครับ มันคือเว็บต่างชาติ” แต่เว็บดังกล่าวก็ใช่ว่าคนทำจะเป็นชาวต่างชาติเสมอไป อาจจะเป็นคนไทยทำเว็บเพื่อให้ชาวต่างชาติอ่านก็เป็นได้ แต่สิ่งที่อยากให้พิจารณา คือ เว็บดังกล่าวเช่าพื้นที่โฮสติ้งที่ประเทศไทยหรือเปล่า ถ้าใช่มันก็ควรปรากฏผลลัพธ์การค้นหาที่ออฟชั่น “เว็บจากประเทศไทย” เป็นต้น

สำหรับวิธีการดูว่าเว็บไซต์ไหนเช่าพื้นที่โฮสติ้งของประเทศใด สามารถเข้าไปที่เว็บไซต์ who.is ได้ จากนั้นกรอกชื่อเว็บไซต์ที่อยากจะรู้ มันก็จะแสดงข้อมูลออกมาให้เลยทันที

ตัวอย่างเช่น

ข้อมูลของเว็บไซต์ aoddy.com ที่ใช้บริการพื้นที๋โฮสติ้งในประเทศไทย

ข้อมูลของเว็บไซต์ blogspot.com ที่ใช้บริการพื้นที๋โฮสติ้งในสหรัฐอเมริกา

จบข่าวของจริง อัยย่ะ!!!

เมื่อวานนี้ผมได้รับข้อความขอความช่วยเหลือจากรุ่นพี่ธรรมศาสตร์ที่อยู่ในหมู่บ้านเดียวกัน ให้ช่วยแก้ปัญหาการถูกบล็อกหรือระงับการใช้งานอีเมล์ของ Hotmail.com ซึ่งปัญหานี้มักจะเกิดจากการที่อีเมล์ของเราถูกแฮก และถูกกลุ่มผู้ไม่หวังดีใช้เป็นฐานปฏิบัติการในการส่งสแปม หรือ พวกอีเมล์ขยะนั้นเอง โดยวิธีปลดล็อกให้สามารถใช้งานได้นั้นก็ไม่ค่อยจะยุ่งยากซะเท่าใด ว่าแล้วเรามาดูกันเลยดีกว่า

1.  คุณต้องเข้าไปที่ hotmail.com จากนั้นกรอกชื่ออีเมล์และรหัสผ่านที่ถูกต้องลงไป

2. เมื่อเข้าไปแล้ว ถ้าบัญชีคุณถูกบล็อกหรือระงับการใช้งานนั้น จะปรากฏข้อความดังภาพ

3. ป้อนหมายเลขโทรศัพท์ลงไปเพื่อให้ hotmail ส่งรหัสยืนยันมาที่เรา (การส่งข้อความอาจมีค่าใช้จ่ายนะจ๊ะ)

4. เมื่อได้รับรหัสยืนยันให้กรอกมันลงไปยังช่องว่างที่กำหนด (การส่งข้อความ sms อาจจะใช้เวลานาน ขอให้รอหน่อย)

5. เมื่อกรอกรหัสถูกต้อง มันจะให้เราใส่รหัสผ่านเดิม และให้กำหนดรหัสผ่านใหม่ (ห้ามซ้ำกับรหัสผ่านเดิมนะ)

6. ให้ระบุอีเมล์สำรอง และหมายเลขโทรศัพท์ลงไป เผื่อในอนาคตเราลืมรหัสผ่านอีก มันก็จะส่งรหัสผ่านใหม่ไปยังอีเมล์สำรองและ sms ไปยังหมายเลขโทรศัพท์ที่ระบุ (แนะนำให้สมัครไว้อีกบัญชีหนึ่ง เผื่ออีเมล์หลักถูกแฮก)

7. จบข่าว เข้าใช้งานได้ปกติ

ที่นีหลังจากที่คุณเข้าใช้งานได้ปกติแล้ว ให้ลองไปที่กล่อง “จดหมายส่งออก” แล้วจะรู้ความจริงว่าคุณถูกบล็อกเพราะอะไร

จากภาพจะเห็นได้ว่า อีเมล์แปลกๆถูกส่งออกไปหาคนอื่นผ่านชื่อของเรา ซึ่งตัวเราไม่ได้ส่งเลย -*-

ป.ล. ลด ละ เลิก คลิ๊กลิงค์ หรือ ดาวน์โหลดไฟล์ ที่แปลกๆ ไม่น่าเชื่อถือ เพื่อตัวของคุณเอง

ความจริงบทความนี้ผมกะจะเขียนตั้งนานแล้วครับ แต่ก็ไม่มีโอกาสซะที จนวันนี้ผมได้ไปเจอคลิปวีดีโอใน Youtube ซึ่งเมื่อผมดูแล้วรู้สึกหดหู่ใจเป็นอย่างมากกับคลิปวีดีโอดังกล่าว เพราะเป็นคลิปที่พูดถึง “อากงอำพล” กับคดีส่ง SMS หมิ่นสถาบันเบื้องสูง โดยคดีนี้เป็นคดีที่น่าสนใจมากๆ สำหรับผู้ที่ใช้โทรศัพท์มือถือทุกคน เพราะคุณอาจจะถูกตำรวจเชิญแวะไปนอนเล่นในคุกได้

คำเตือน : ถ้าคุณจะนำวิธีการในบทความนี้ไปใช้สำหรับการแฮกหรือทำลายระบบคอมพิวเตอร์อย่างมีเจตนาร้ายและผิดกฏหมาย คุณต้องเป็นผู้รับผิดชอบสิ่งที่จะเกิดขึ้น ในฐานะผู้เขียนและบุคคลที่เกี่ยวข้องกับบทความนี้ จะไม่มีส่วนร่วมรับผิดชอบในการกระทำหรืออาชญากรรมที่คุณได้ก่อขึ้นโดยใช้วิธีและเครื่องมือที่ได้เขียนไว้ในบทความ เพราะบทความนี้มีเจตนาเพียงประการเดียวสำหรับผู้ที่สนใจในด้านความปลอดภัยของระบบ ที่ประสงค์จะป้องกันระบบเพื่อไม่ให้ตกเป็นเหยื่อของผู้ไม่หวังดีซึ่งทุกวันนี้มีจำนวนเพิ่มมากขึ้น เท่านั้น

หากจะจับขโมยให้ได้ ต้องคิดให้เหมือนขโมย แต่อย่าทำในสิ่งที่ขโมยจะทำ เพราะนั้น คือ ความผิด?

แจ้งให้ทราบ : เนื้อหาในบทความนี้เป็นความเห็นคิดส่วนตัวของผม ผู้อ่านควรมีวิจารณญาณในการรับชม หากผู้อ่านคิดว่าเนื้อหายาวเกินไป ขี้เกียจอ่านก็เชิญตามสะดวก แต่ถ้าท่านไม่อยากตกเป็นเหยื่อ โดยเฉพาะผู้ที่ใช้โทรศัพท์มือถือ ผมใคร่ขอให้ท่านสละเวลาอ่านกันซะหน่อย เพื่อตัวของท่านเอง และผมหวังดีอย่างบริสุทธิ์ใจมากๆ ที่ไม่อยากเห็น “แพะรับบาป” ในสังคมไทยเพิ่มมากขึ้นไปกว่านี้แล้ว

โดยจากการอ่านเนื้อหาข่าว (ซึ่งจริงๆผมก็ไม่อยากจะเชื่อถืออะไรมากนักกับสื่อข่าวในประเทศไทย)

สามารถแตกออกเป็น 2 ประเด็นใหญ่ๆ ได้แก่

1. อากงอำพล เป็นผู้กระทำความผิดจริงๆ

2. อากงอำพล ไม่ได้เป็นผู้กระทำความผิด (แพะรับบาป)

ซึ่งประเด็นแรก เราจะไม่พูดถึง เพราะรู้ๆกันอยู่ว่า คนผิด ยังไงก็ต้องถูกลงโทษเป็นธรรมดา

แต่ถ้าเป็นประเด็นที่ 2 ล่ะ คนไม่ผิด กลับต้องมาถูกลงโทษ อันนี้ผมโคตรเคือง+เดือดมาก เพราะมันไม่มีความยุติธรรมเอาซะเลย

เอาล่ะ ก่อนที่เราจะพูดต่อไป เราต้องมาทำความเข้าใจกับหมายเลข IMEI ก่อน ว่าคืออะไร ?

IMEI(อีมี่) คือ หมายเลข 15 หลัก ของโทรศัพท์มือถือ ซึ่งจะไม่ซ้ำกันกับโทรศัพท์มือถือเครื่องอื่นๆ (คล้ายๆ เลขบัตรประชาชนนั้นแหละ -*-) โดยหมายเลข IMEI จะถูกกำหนดขึ้นมาจากโรงงานที่ผลิตเครื่องโทรศัพท์มือถือ และจะถูกบันทึกข้อมูลทุกครั้งที่เปิดเครื่องใช้งาน หรือโทรหาใคร ไปยังผู้ให้บริการเครือข่ายโทรศัพท์มือถือที่คุณใช้อยู่ เช่น DTAC,True,12Call เป็นต้น

วิธีดูหมายเลข IMEI : ให้กดปุ่ม *#06# แล้วมันจะปรากฏขึ้นมาเอง

ขอเสริม : ถึงหมายเลข IMEI จะไม่ซ้ำกันในแต่ละเครื่อง แต่ก็มีรายงานว่า โทรศัพท์มือถือหลายเครื่องมีหมายเลข IMEI ที่้ซ้ำกัน ทั้งจากโรงงานที่ผลิต และการแก้ไขหมายเลข IMEI ในภายหลัง

หลังจากรู้ถึงความหมายของ IMEI แล้ว เรามาดูข้อดีของหมายเลข IMEI  กันดีกว่า

1. ใช้สำหรับแก้เผ็ดผู้ที่ขโมยโทรศัพท์ของเราไป โดยหลังจากที่คุณถูกขโมยโทรศัพท์ไปแล้ว ให้คุณโทรไปยังเครือข่ายโทรศัพท์ที่ให้บริการ แล้วแจ้งหมายเลข IMEI ให้กับเจ้าหน้าที่ จากนั้นเค้าจะทำการบล็อกโทรศัพท์ดังกล่าว ไม่ให้สามารถใช้งานโทรคุยกับใครได้

ก็อย่างที่ผมได้บอกไปตอนต้นแล้วว่า ทุกๆครั้งที่คุณเปิดเครื่องเพื่อใช้งาน หมายเลข IMEI จะถูกส่งไปตรวจสอบกับฐานข้อมูลของผู้ให้บริการเครือข่ายโทรศัพท์ทันที แล้วถ้ามันตรวจสอบพบว่า หมายเลข IMEI  ดังกล่าว อยู่ใน รายการที่ถูกขโมยไป หรือ Black List นั้น จะไม่สามารถใช้งานได้

2. ใช้เป็นหลักฐานในการดำเนินคดีได้ เช่น กรณีการส่ง sms ของอากง อำพล

แต่!!!  ผมเชื่อเลยว่า ร้อยละ 90% ของผู้ใช้โทรศัพท์มือถือไม่ค่อยจะใส่ใจและให้ความสำคัญกับหมายเลข IMEI  ซักเท่าใด (รวมทั้งตัวคุณที่กำลังอ่านบทความนี้ใช่ไหม? ผมรู้นะ ฮ่าๆๆๆ) เวลาโทรศัพท์มือถือหาย ก็ปล่อยแมร่ง หาใหม่ได้ ไม่สนใจ ไม่แคร์ ขี้เกียจ ขี้เหม็น โอ้สาระพัด

แต่!!! (รอบที่ 2) ถ้าคุณอ่านบทความนี้จบแล้ว โดยเฉพาะข้อความต่อไปนี้ ให้คุณระลึกเสมอว่า หมายเลข IMEI สำคัญมาก

เพราะ….

หมายเลข IMEI สามารถปลอมแปลงได้ และถ้าหมายเลข IMEI ของคุณไปปรากฏตรงกับหมายเลข IMEI ที่กระทำความผิดในการส่ง SMS อาจจะทำให้คุณติดคุก 100% ได้ เพราะมันถือเป็นหลักฐานที่สำคัญและถูกต้องเป็นอย่างมาก หากเกิดคดีที่ใช้โทรศัพท์มือถือในการกระทำความผิด (ทั้งนี้ ขึ้นอยู่กับดุลยพินิจของศาล ถ้าเค้าไฮเทคโนโลยี เค้าจะเข้าใจว่ามันอาจปลอมแปลงได้ แต่ถ้าเค้า xxx เทคโนโลยี คุณเตรียมนอนคุกได้เลย)

ดังนั้น สิ่งที่ผมอยากจะแนะนำ คือ

1. ถ้าสมอง และมือคุณยังใช้งานได้ กรุณาบันทึกหมายเลข IMEI ไว้ในกระดาษ หรืออะไรก็ได้ สำหรับแจ้งไปยังเจ้าหน้าที่ของเครือข่ายโทรศัพท์ให้ทำการล็อกโทรศัพท์ดังกล่าว กรณีโทรศัพท์ถูกขโมย หรือหาย เพราะในระหว่างนั้นคุณอาจจะถูกสวมรอยเป็นคนกระทำความผิดก็เป็นได้

2. ถ้าคุณต้องเอาโทรศัพท์มือถือไปซ่อมที่ร้าน กรุณาบันทึกวันเวลา สถานที่ ที่ไปซ่อมด้วย โดยให้มีหลักฐานว่า คุณได้ไปซ่อมจริงๆที่ร้านดังกล่าว คุณอาจจะให้ร้านออกเอกสารที่ใช้เป็นหลักฐาน หรือ ใบนัดเอาของก็ได้ เป็นต้น ป้องกันการกระทำความผิดในระหว่างที่โทรศัพท์มือถือของคุณอยู่ที่ร้าน

3. ถ้าคุณจำเป็นต้องให้โทรศัพท์มือถือกับคนอื่นใช้งาน กรุณาติดตามดูพฤติกรรมของเขาให้ดี เพราะเขาอาจจะเอาโทรศัพท์ของคุณไปกระทำความผิดก็เป็นได้ ซึ่งอาจจะเป็นคนใกล้ชิดของคุณ หรือ คนแปลกหน้าที่มักจะใช้มุขว่า “ขอโทษนะค่ะ แบตโทรศัพท์อิฉันหมดอ่ะค่ะ ขอยืมโทรศัพท์หน่อยได้ไหมค่ะ” (ส่วนใหญ่เหยื่อผู่ชายจะติดกับเยอะ ฮ่าๆๆ)

4. ถ้าคุณถูกใส่ร้ายป้ายสี กรุณายืนหยัดในความถูกต้อง อย่าให้คุณตกเป็นแพะรับบาปเด็ดขาด อย่าให้กฏหมายเป็นเครื่องมือของผู้มีอำนาจ หรือมีเงินทอง ในการกลั้นแกล้งหรือเอาผิดประชาชนตาดำๆอย่างพวกเรา (พูดแล้วเหนื่อยใจกับประเทศไทยจริงๆ ดีทุกอย่างยกเว้นเรื่องพวกนี้)

ท้ายสุด ผมตั้งใจจะเขียนบทความสอนวิธีการเปลี่ยน หรือการปลอมหมายเลข IMEI เผื่อบ้างคนสนใจ หรือไม่เชื่อว่ามันจะปลอมได้ แต่ก็เกรงใจพี่ๆเจ้าหน้าที่ตำรวจเหลือเกินที่จะไปรบกวนเวลาว่างจากการตั้งด่าน จับแพะ รีบไถ่ มาเชิญผมไปนอนเล่นในคุก ก็หวังว่าทุกคนจะเข้าใจนะครับ ว่าผมสอนวิธีการเปลี่ยนหมายเลข IMEI ไม่ได้จริงๆ

ท้ายสุด (รอบที่ 2) ผมมีเนื้อหาข่าว และคลิปวีดีโอ ของคดีส่ง SMS หมิ่นสถาบันเบื้องสูง ของ อากงอำพล มาให้ชมกันครับ

จำคุก 20 ปี “คนถ่อย” ส่ง SMS หมิ่นเบื้องสูง

จำคุก 20 ปี เฒ่า 61 ส่ง sms หมิ่นเบื้องสูง เข้ามือถือเลขาฯ อภิสิทธิ์ ศาลชี้อ้างเอามือถือไปซ่อม ส่งข้อความไม่เป็นฟังไม่ขึ้น

วันนี้ (23 พ.ย.) เมื่อเวลา 09.30 น.ที่ห้องพิจารณาคดี 801 ศาลอาญา ถ.รัชดาภิเษก ศาลอ่านคำพิพากษาคดีหมายเลขดำ อ.311/2554 ที่พนักงานอัยการฝ่ายคดีอาญา 7 เป็นโจทก์ฟ้อง นายอำพล ตั้งนพกุล อายุ 61 ปี เป็นจำเลยในความผิดฐาน หมิ่นประมาท ดูหมิ่น หรือแสดงความอาฆาตมาดร้ายพระมหากษัตริย์ พระราชินี รัชทายาท ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 112 และ พ.ร.บ.ว่าด้วยความผิดเกี่ยวกับคอมพิวเตอร์ พ.ศ. 2550 มาตรา 14 (2), (3) ฐานนำเข้าสู่ระบบคอมพิวเตอร์ซึ่งข้อมูลใดๆ อันเป็นความผิดเกี่ยวกับความมั่นคงแห่งราชอาณาจักร

คดีนี้โจทก์ฟ้องว่า เมื่อวันที่ 9, 11 และ 22 พ.ค.53 จำเลยใช้โทรศัพท์มือถือส่วนตัวพิมพ์ข้อความอันเป็นการจาบจ้วง ดูหมิ่นพระเกียรติยศ และหมิ่นประมาทใส่ความให้ร้ายสมเด็จพระนางเจ้าฯ พระบรมราชินีนาถ จากนั้นจำเลยส่งข้อความดังกล่าวไปยังโทรศัพท์มือถือของนายสมเกียรติ ครองวัฒนสุข ขณะดำรงตำแหน่งเลขานุการส่วนตัวของนายอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ อดีตนายกรัฐมนตรี ซึ่งเป็นบุคคลที่ 3 เหตุเกิดที่แขวงสามเสนใน เขตพญาไท แขวงและเขตดุสิต กทม. ตำบลสำโรงเหนือ อำเภอเมือง จ.สมุทรปราการ เกี่ยวพันกัน จำเลยให้การปฏิเสธตลอดข้อกล่าวหาอ้างว่าขณะเกิดเหตุนำโทรศัพท์ไปซ่อมที่ร้านซ่อมโทรศัพท์แห่งหนึ่งที่ห้างสรรพสินค้าอิมพีเรียล สาขาสำโรง นอกจากนี้ยังส่งข้อความสั้นผ่านทางโทรศัพท์มือถือไม่เป็น

ศาลพิเคราะห์พยานหลักฐานนำสืบทั้งสองฝ่ายแล้วเห็นว่า จากการสอบสวนพบว่า โทรศัพท์และหมายเลขโทรศัพท์ดังกล่าวเป็นของจำเลย ที่จำเลยอ้างว่านำโทรศัพท์ไปซ่อมนั้น ต่อมาพนักงานสอบสวนนำตัวจำเลยไปยังห้างดังกล่าว ปรากฏว่าจำเลยอ้างว่าจำไม่ได้ว่าซ่อมที่ร้านไหน ทั้งที่จำเลยต้องไปที่ร้านซ่อมโทรศัพท์อย่างน้อย 2 ครั้ง ในวันที่ส่งซ่อมและในวันที่ไปรับโทรศัพท์คืน ส่วนที่จำเลยอ้างว่าส่งข้อความทางโทรศัพท์มือถือไม่เป็น และไม่ทราบว่าหมายเลขผู้รับข้อความเป็นของเลขานุการอดีตนายกรัฐมนตรีนั้น เป็นการง่ายที่จะกล่าวอ้าง พยานหลักฐานจำเลยไม่มีน้ำหนักหักล้างพยานโจทก์ เชื่อว่าจำเลยเป็นเจ้าของโทรศัพท์ และซิมการ์ดโทรศัพท์ที่ใช้ก่อเหตุ ข้อความมีลักษณะแสดงความอาฆาตมาดร้าย ใส่ความทำให้เสื่อมเสียพระเกียรติยศ ถูกดูหมิ่นเกลียดชัง ทั้งที่ข้อความดังกล่าวล้วนไม่เป็นความจริง การกระทำของจำเลยจึงมีความผิดตามฟ้อง

พิพากษาให้ลงโทษจำเลยฐานหมิ่นประมาท ดูหมิ่น หรือแสดงความอาฆาตมาดร้ายพระมหากษัตริย์ พระราชินี รัชทายาท ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 112 อันเป็นบทลงโทษสูงสุด ให้เรียงกระทงลงโทษ จำคุกจำเลยเป็นเวลา 5 ปี จำนวน 4 กระทง รวมจำคุกทั้งสิ้น 20 ปี

ตบท้ายด้วยคลิบวีดีโอที่ผมดูแล้ว รู้สึกเห็นใจ อากงอำพล จริงๆ ถ้าเค้าไม่ใช่ผู้กระทำความผิด

เมื่อวานนี้ ผมก็ได้ผ่านวันเกิดของผมอีกครั้ง (วันที่ 20 ธันวาคม) ซึ่งสิ่งที่ตามมาเสมอในวันเกิดก็คือ การได้รับข้อความอวยพร รวมไปถึงการพูดคุยพบปะกับคนที่รู้จักกับผมทั้งที่ติดต่ออยู่เป็นประจำกับคนที่ห่างหายไปนาน และหนึ่งสายที่ผมได้พูดคุยจนทำให้เกิดอารมณ์ที่จะเขียนบทความนี้ก็คือ เพื่อนเก่าในสมัยช่วงที่ผมชอบซนกับระบบของชาวบ้านไปเรื่อย เพื่อนคนนี้ก็เริ่มต้นด้วยการอวยพรวันเกิดซะดิบดี แต่จู่ๆมันก็ลากผมไปคุยเกี่ยวกับเรื่องเดิมๆ นั้นก็คือ “การถอดรหัสผ่าน”

คำเตือน : ถ้าคุณจะนำวิธีการในบทความนี้ไปใช้สำหรับการแฮกหรือทำลายระบบคอมพิวเตอร์อย่างมีเจตนาร้ายและผิดกฏหมาย คุณต้องเป็นผู้รับผิดชอบสิ่งที่จะเกิดขึ้น ในฐานะผู้เขียนและบุคคลที่เกี่ยวข้องกับบทความนี้ จะไม่มีส่วนร่วมรับผิดชอบในการกระทำหรืออาชญากรรมที่คุณได้ก่อขึ้นโดยใช้วิธีและเครื่องมือที่ได้เขียนไว้ในบทความ เพราะบทความนี้มีเจตนาเพียงประการเดียวสำหรับผู้ที่สนใจในด้านความปลอดภัยของระบบ ที่ประสงค์จะป้องกันระบบเพื่อไม่ให้ตกเป็นเหยื่อของผู้ไม่หวังดีซึ่งทุกวันนี้มีจำนวนเพิ่มมากขึ้น เท่านั้น

หากจะจับขโมยให้ได้ ต้องคิดให้เหมือนขโมย แต่อย่าทำในสิ่งที่ขโมยจะทำ เพราะนั้น คือ ความผิด?

ไอ้ผมก็งงๆว่า มันลากมาเรื่องนี้ได้ไงว่ะเนี้ย แต่ทำไงได้ล่ะ “ความทรงจำเก่าๆ มันก็ผลุดขึ้นมาให้หวนคิดถึงทันที”

โดยไอ้เพื่อนคนนี้ มันบอกว่า ตอนนี้มันอยู่ปี 4 กำลังจะทำรายงานส่งอาจารย์เกี่ยวกับเรื่องความปลอดภัยของระบบคอมพิวเตอร์ด้วยการใช้รหัสผ่าน ซึ่งมันก็ร่ายยาวเกี่ยวกับสิ่งที่มันจะทำ (ซึ่งผมก็ทนฟัง -*-) แต่ประโยคหนึ่งที่ผมสะดุดสนใจก็คือ

“รหัสผ่าน ไม่ใช่ความลับอีกตลอดไป ถ้าเรามีเวลาให้กับมันมากพอ”

ประโยคนี้แหละ จึ๊กเข้าไปในใจของผมเลย เพราะมันคือ “ความจริง”

โลกเราสมัยนี้ เทคโนโลยีก้าวไกลมากกว่าเมื่อก่อน คอมพิวเตอร์มีความเร็วเพิ่มมากขึ้น และทำงานได้ซับซ้อนฉลาดมากกว่าเดิม

จากที่เรามีสมการคณิตศาสตร์ยาวเป็นหางว่าว ชวนคันหู เห้ย ชวนปวดหัว

เมื่อก่อนใช้คอมพิวเตอร์คำนวณ 4 วันกว่าจะเสร็จ เดี่ยวนี้ 4 นาทีก็เสร็จแล้ว

จบ!! เข้าเรื่องกันเลยดีกว่า..

วันนี้เราจะมาพูดถึง “ทฤษฏีการถอดรหัสผ่าน” (ซึ่งไม่ใช่ทฤษฏีที่ใครตั้งหรอกครับ ผมเรียกให้ดูดีไปงั้นแหละ -*-)

การถอดรหัสผ่าน หรือ crack(แคร๊ก) นั้น มีหลายวิธี หลายประสบการณ์ แต่่ที่จะกล่าวต่อไปนี้ เป็นวิธีที่ผมประสบพบเจอกับตัวเอง มาตลอด 10 กว่าปี ตั้งแต่การตั้งรหัสผ่านครั้งแรกในชีวิตให้กับตัวเอง จนไปถึงการตั้งรหัสผ่านให้ชาวบ้านทั่วไปไม่รู้กี่ชีวิต

วิธีที่ 1 การคาดเดา ( Guessing)

1.1 ลองใช้รหัสผ่านที่พบบ่อย

คุณเชื่อไหมครับว่า ใน 100 คน ถ้าให้ตั้งรหัสผ่าน โดยให้ใช้เวลาคิดไม่เกิน 1 นาที จะพบว่ามีโอกาสมากกว่า 99.99% ที่คนในจำนวน 100 คนนี้จะตั้งรหัสผ่านที่เหมือนกัน เช่น 123456 หรือ password เป็นต้น และการตั้งรหัสผ่านแบบนี้ มักจะเกิดกับคนที่มีประสบการณ์ใช้คอมพิวเตอร์ครั้งแรก หรือ นานๆจะใช้คอมพิวเตอร์ หรือ พวกขี้เกียจ ไม่แคร์ ไม่อยากจำให้รกสมอง ขี้ลืม ขี้เหม็น ใครจะแฮกก็ชั่งแมร่ง ประมาณนี้อ่ะครับ คนประเภทเหล่านี้มักจะตกเป็นเหยื่อของการถูกแฮกค่อนข้างสูง

โดยรหัสผ่านที่พบบ่อยนี้ก็มีหลายเว็บไซต์ให้บริการแจกให้ดูกันแบบฟรีๆ เช่น

ลิงค์ : http://www.whatsmypass.com/the-top-500-worst-passwords-of-all-time

ใครที่มีรหัสผ่านโง่ๆ อยู่ในรายการบนเว็บไซต์ดังกล่าว ก็รีบปรับปรุงตัวเองก่อนจะมาเสียใจทีหลังนะครับ

1.2 การรวมชื่อ (Name Combination)

การเอาชื่อตัวเองมาตั้งเป็นรหัสผ่านก็มีหลายคนที่ใช้กันอยู่ในปัจจุบัน

ยกตัวอย่าง นาย TOM CRUISE เช่น tomcruise , tcruise, tomc เป็นต้น

1.3 สิ่งที่คนนั้นชอบ (Personal Likes)

การเอาสิ่งที่ตัวเองชอบมาตั้งรหัสผ่านก็เป็นอีกหนึ่งวิธีที่คนส่วนใหญ่นิยม เพราะมันง่ายต่อการจำ เช่น การเอาชื่อ วงศิลปินนักร้อง ,เพลง ,กีฬา ,หนัง รวมไปถึง นักแสดงที่ชอบ, แฟนปัจจุบัน, แฟนเก่า, ลูก, สถานทีต่างๆ เป็นต้น

ทั้งนี้การที่จะถอดรหัสผ่านของคนกลุ่มนี้ได้ ผู้แฮกจะต้องมีข้อมูลส่วนตัวที่เกี่ยวข้องกับเหยื่อพอสมควร

ดังนั้นทุกท่านที่อ่านบทความของผม โปรดระมัดระวังข้อมูลส่วนตัวของท่านด้วยนะจ๊ะ

1.4 ลองเพิ่มตัวเลขต่อท้ายรหัสผ่าน

การตั้งรหัสผ่านที่ดี มักจะบอกว่า ให้ตั้งรหัสผ่านด้วยตัวอักษรผสมกับตัวเลข และนี้เองก็เป็นอีกหนึ่งช่องโหว่ให้คนตั้งรหัสผ่านมักที่จะเติมเลขต่อท้ายเสมอถ้าต้องการความปลอดภัยเพิ่มมากขึ้น แต่ทั้งนี้ทั้งนั้น คนส่วนใหญ่มักจะเพิ่มเลขต่อท้ายด้วย เลขธรรมดาง่ายๆ เช่น admin1234 หรือมักจะเอาเลขปีของวันเกิด หรือ บ้านเลขที่มาตั้งต่อท้าย เช่น jay2532 เป็นต้น

วิธีที่ 2 การใช้คำศัพท์จากพจนานุกรมเข้าช่วย (Dictionary Attack)

2.1 สุ่มใช้คำศัพท์ทั่วไปที่ง่ายๆ เช่น apple, car, home, starlight เป็นต้น

2.2 ใช้คำศัพท์ทั้งหมดที่รวบรวมมาในการถอดรหัสผ่าน ซึ่งวิธีนี้จะใช้คอมพิวเตอร์ในการดึงคำศัพท์ออกมาตั้งแต่คำศัพท์แรกถึงคำศัพท์สุดท้ายของแฟ้มคำศัพท์ จนกว่าจะเจอรหัสผ่านที่ถูกต้อง ซึ่งวิธีนี้โอกาสสำเร็จขึ้นอยู่กับว่า แฟ้มคำศัพท์ที่รวบรวมมามีคำศัพท์เยอะแค่ไหน

และในบทความนี้ผมก็ใจดีเหลือเกินที่จะแจก แฟ้มคำศัพท์ ที่ผมใช้มันมาตลอด (ห้ามเอาไปใช้ในทางที่ไม่ดี ^_^)

ทั้งหมด 3,917,194 บรรทัด ขนาดไฟล์เพียวๆ แค่ 41.3 MB -*-

เชิญ สูบไปได้เลย : word_list.rar

วิธีที่ 3  ถึกเท่านั้นที่ครองโลก (Brute Force Attack)

วิธีนี้เป็นวิธีป่าเถื่อนที่สุด และจำเป็นจะต้องมีความอดทนเป็นอย่างสูง เพราะวิธีนี้เป็นการถอดรหัสผ่านที่พื้นฐานที่สุดแล้ว เนื่องจากคุณไม่ต้องทำอะไรเลย คุณเพียงแค่ปล่อยให้คอมพิวเตอร์ถอดรหัสผ่านทั้งหมด โอกาสสำเร็จ 100% เช่น

รหัสผ่าน ATM ในไทยเรา มีความยาว อยู่ที่ 4 หลัก ถ้าเราใช้วิธีนี้ เราจะต้องให้คอมพิวเตอร์ไล่รหัสผ่านตั้งแต่ 0000, 0001, 0002, 0003, … , 9999  คุณสามารถใช้เวลาในการถอดรหัสผ่านตัวเลข 4 หลักโดยใช้เวลาเพียงแค่ชั่วอึดใจเดียว ถ้าคุณใช้คอมพิวเตอร์ที่มีความเร็วในการถอดรหัสผ่าน 10,000 รหัสผ่านใน 1 วินาที เป็นต้น

ส่วนระยะเวลาที่ใช้ในการถอดรหัสผ่านจะใช้เวลาเท่าใดไหน ขึ้นอยู่หลายปัจจัย

1. รูปแบบอักขระที่ใช้ เช่น ตัวเลข, ตัวอักษรเล็ก, ตัวอักษรใหญ่ และ อักขระพิเศษ

2. จำนวนความยาวของรหัสผ่าน

3. ความสามารถ และความเร็วในการถอดรหัสผ่านของคอมพิวเตอร์ ใน 1 วินาที

4. ความซับซ้อนของรหัสผ่าน เช่น การผสมระหว่างอักขระ หรือ สลับตำแหน่งตัวอักขระ

5. ดวง (ข้อนี้สำคัญมาก ใครดวงดี เจอคนตั้งรหัสผ่านง่ายๆ ก็ไม่ต้องเสียเวลารอนาน ฮ่าๆๆ)

ใครอยากดูเวลาที่ใช้ในการถอดรหัสผ่านเพิ่มเติม ลองไปอ่านต่อที่เว็บไซต์ด้านล่างนี้นะครับ

ลิงค์ : http://www.lockdown.co.uk/?pg=combi

ภายในเว็บไซต์นั้นเท่าที่ผมลองดูแล้ว พบว่า เวลาที่ใช้ในการถอดรหัสที่นานที่สุด คือ 22,875 ปี (ซึ่งผมคงตายแล้วเกิดใหม่หลายรอบ) โดยรหัสผ่านที่ว่าก็คือ การผสมระหว่างตัวอักษรเล็ก ตัวอักษรใหญ่ ตัวเลข และอักขระพิเศษ

0123456789AaBbCcDdEeFfGgHhIiJjKkLlMmNnOoPpQqRrSsTtUuVvWwXxYyZz <SP>!”#$%&’()*+,-./:;<=>?@[\]^_`{|}~

ด้วยความยาว 8 ตัว และใช้คอมพิวเตอร์ที่สามารถถอดรหัสผ่าน 10,000 รหัสผ่านใน 1 วินาที

สำหรับบทความนี้ผมก็ขอร่ายยาวหน่อยแล้วกัน เพราะช่วงหลังๆ ไม่ค่อยมีเวลามานั่งอัพเดทบทความใหม่ๆ เลย เนื่องจากต้องทำโปรเจคจบการศึกษาที่มหาวิทยาลัย ยังไงถ้าเสร็จธุระทั้งหมด หรือ มีโอกาสว่าง ผมจะแวะมาอัพเดตบทความใหม่ๆ

ขอบคุณทุกๆคนที่เฝ้าติดตามผลงานของผมครับนะครับ และขอขอบคุณ เพื่อน Ke-Otic Freedom ณ ที่นี้ด้วย

วันนี้ผมได้แวะมาหาญาติของผมที่หมู่บ้านนันทวัน ศรีนครินทร์ เพื่อมาแก้ปัญหาความเร็วของอินเตอร์เน็ต ซึ่งหมู่บ้านนี้ทั้งหมดกว่า 1,000 หลัง  ล้วนใช้บริการอินเตอร์เน็ตจากบริษัท TOT  ไม่เว้นแม้แต่บ้านญาติของผมก็ใช้เช่นกัน ทั้งนี้สิ่งแรกที่ผมจะต้องทำก็คือ การเข้าไปยังหน้า Admin Control ของตัวอุปกรณ์ TP-LINK TD-W8901G ด้วย Username และ Password ที่ TOT กำหนดมาให้ แต่พอเข้าไปสิ่งที่ผมเห็นต่อมากลับไม่แสดงให้เห็นดังที่คาดไว้ เอาแล้วไง งานเข้าแล้ว++

โดยเจ้าปัญหาดังกล่าว ก็คือ หน้า Admin Control มีเมนูไม่ครบ เมื่อผมเข้าสู่ระบบด้วยข้อมูลดังต่อไปนี้

IP : 192.168.1.1

Username : admin

Password : tot

กล่าวคือ ไม่มีเมนูสำหรับดู DHCP Client หรือเมนูพวก Forward Port รวมกระทั่งเมนู วิเคราะห์สัญญาณ เป็นต้น ดังภาพ

ที่นี้ผมก็งงล่ะสิครับว่าเจ้าอุปกรณ์ TP-LINK TD-W8901G ที่ญาติผมใช้อยู่นี้ มันกลัวผมหรือเปล่า 555+

แต่ทั้งนี้ทั้งนั้น ท้ายสุดผมก็รู้ความจริงว่า TP-LINK TD-W8901G ที่ TOT แถมมานั้นมีการ “กำหนดสิทธิการเข้าถึง”

ซึ่งถ้าคุณอยากเข้าถึงในระดับสูงสุด คือ เห็นทุกอย่าง สามารถปรับแต่งขั้นสูงได้ ต้องเข้าสู่ระบบด้วยข้อมูลดังต่อไปนี้

IP : 192.168.1.1

Username : tot

Password : tplink

เมื่อเข้าสู่ระบบสำเร็จด้วย username : tot และ password : tplink ระบบจะแสดงเมนูครบทั้งหมด ดังภาพ

จบข่าว …

ป.ล. เรียนผู้ใช้อินเตอร์เน็ตของ TOT ทุกท่านโปรดทราบ ถึงท่านจะเสียเงินในราคาแพคเกจอินเตอร์ความเร็ว 7 Mb แล้ว แต่ให้ท่านลองเช็คความเร็วอินเตอร์เน็ตดูว่าท่านได้ครบประมาณ 7 Mb หรือเปล่า กรณีบ้านญาติของผม TOT บอกว่าอยู่ห่างจากตู้ชุมสายเข้าไป 3 กิโลเมตร ซึ่งแทนที่จะได้ความเร็ว 7 Mb กลับได้ 4 Mb (แม่เจ้า!!) แต่ทั้งนี้ทั้งนั้นผมและญาติก็ต้องทำใจ เพราะหมู่บ้านนี้มีแต่ TOT และอนาคตเค้าก็รับปากแล้วว่าจะมาเพิ่มตู้สัญญาณมากขึ้น ยังไงผมและญาติก็จะรอต่อไปนะ TOT

สาเหตุจากการที่ผู้ใช้อินเตอร์เน็ตส่วนใหญ่ถูกผู้ไม่หวังดีหรือแฮกเกอร์ สามารถเข้าสู่บัญชีหรือข้อมูลส่วนตัวโดยไม่ได้รับการอนุญาตินั้น ไม่ว่าจะเป็นผู้ใช้ Facebook หรือ พวกอีเมล์ทั้งหลายนั้น  พบว่ามักเกิดจากการตั้งรหัสผ่านที่ง่ายต่อการคาดเดา หรือ ง่ายต่อการแคร๊ก(crack) ซึ่งล่าสุดเร็วๆนี้ ได้มีองค์กรแห่งหนึ่งทำการรวบรวมรหัสผ่านจากฐานข้อมูลของเหล่าแฮกเกอร์หรือผู้ไม่หวังดีที่ไปขโมยมาจากผู้ใช้อินเตอร์เน็ต โดยเลือกเอารหัสผ่านที่ซ้ำกันมากที่สุด 25 รายการ มาเผยแพร่สู่สาธารณะ ดังต่อไปนี้

1. password
2. 123456
3. 12345678
4. qwerty
5. abc123
6. monkey
7. 1234567
8. letmein
9. trustno1
10. dragon
11. baseball
12. 111111
13. iloveyou
14. master
15. sunshine
16. ashley
17. bailey
18. passw0rd
19. shadow
20. 123123
21. 654321
22. superman
23. qazwsx
24. michael
25. football

ซึ่งถ้ารหัสผ่านของผู้อ่านท่านใดอยู่ในรายการนี้ ก็ขอให้ท่านจงพิจารณาตัวเอง และรีบไปเปลี่ยนรหัสผ่านใหม่โดยด่วน

ทั้งนี้ในการตั้งรหัสผ่านให้มีความปลอดภัยกับระบบนั้น ก็มีอยู่มากมายหลายวิธี

แต่ในที่นี้ผมขอยกมาแค่ 3 หลักการง่ายๆ ที่ผมมักจะแนะนำให้กับทุกๆคนที่มาขอคำปรึกษากับผมนะครับ

1. รหัสผ่านควรมีความหลากหลาย คือ ควรประกอบด้วย ตัวอักษร, ตัวเลข, และอักขระพิเศษ เช่น Rt5pY*15/p

2. รหัสผ่านควรมีความยาวมากกว่า 8 หลัก เพราะยิ่งรหัสผ่านมีความยาวมากเท่าใด ยิ่งใช้เวลาในการถอดรหัสผ่านมากเท่านั้น

3. รหัสผ่านควรมีความแตกต่างกับชื่อผู้ใช้ (username) และถ้าคุณมีหลายบัญชีเช่น มีบัญชี facebook, twitter, หรือ gmail ควรตั้งรหัสผ่านให้ไม่เหมือนกันทั้งหมด เพื่อป้องกันการแฮกบัญชีแบบทะลุทะลวงหมดไส้หมดพุง เป็นต้น

ช่วงนี้ผมประสบภัยน้ำท่วม ต้องหนีหาที่อพยพลำบากแสนเข็ญ และรู้สึกเหนื่อยล้ากับชีวิตมาก โดยเฉพาะอย่างยิ่งชีวิตที่ไม่มีอินเตอร์เน็ต T^T มันทำให้ผมเครียดหนักขึ้นทุกวันๆ จนในที่สุด ผมก็ได้มีโอกาสได้เล่นอินเตอร์เน็ตสักที แม้จะเป็นช่วงเวลาที่แสนสั้น แต่ผมก็ขอระบายอารมณ์ความเครียดที่อัดอั้นมานาน ด้วยการทำลายเว็บไซต์ของผมเอง ผ่านสุดยอดเทคโนโลยีที่ทุกคนชื่นชอบ นั่นก็คือ เจ้านกโกรธ หรือ Angry Birds นั่นเอง (อ๊ากกกกก บ้าไปแล้ว -*- )

อะแฮ่ม! เลิกบ้าแล้วมาเข้าเรื่องกันดีกว่า

เรื่องมันมีอยู่ว่า บริษัทโนเกีย (Nokia) ที่ประเทศอาเจนติน่า ได้ร่วมกันจัดทำชุดคำสั่ง JavaScript ที่อนุญาตให้ผู้ใช้อินเตอร์เน็ตทุกคน สามารถเล่นเกม Angry Birds และ Fruit Ninja ผ่านเว็บไซต์ได้ โดยการเล่นแต่ละครั้งมันจะมีผลต่อการทำลายเว็บไซต์ที่เราเล่นผ่าน ณ ขณะนั้น (ซึ่งจริงๆมันไม่ได้ถูกทำลายนะ ฮ่าๆๆ) อ่านแล้วอาจจะไม่เห็นภาพ เรามาดูคลิปวีดีโอกันเลยดีกว่า

ส่วนวิธีการเล่นก็แสนง่าย ให้คุณคลิ๊กที่ลิงค์ข้างล่าง หรือ ทำเป็น Bookmark บน Toolbar ก็ได้ (แนะนำให้คลิ๊ก)

1. Angry Birds

2. Fruit Ninja

กรณีถ้าใครสนใจโค๊ด JavaScript ดังกล่าว ว่าเค้าทำได้อย่างไร เชิญไปสูบต่อได้ที่ ……  (^_^)

ท้ายสุด ขอขอบคุณห้าง Tesco Lotus Extra สาขาพระราม 4 ที่เอื้ออำนวยสัญญาณไวเลสในการจัดทำบทความนี้

หลังจากที่ผมได้อัพเกรดระบบปฏิบัติใหม่ในเครื่อง Macbook Pro ของผมเป็น Mac OS X Lion มาสักระยะนึงแล้ว สิ่งแรกที่ผมเกลียดเลยก็คือ ฟังก์ชั่นการทำงาน “Reopen windows when logging back in” ซึ่งเมื่อคุณ Restart หรือ Shut Down เครื่อง Mac ของคุณ คุณจะพบกล่องข้อความเด้งขึ้นมา และภายในกล่องข้อความดังกล่าวจะมีช่องให้ติ๊กเลือก “Reopen windows when logging back in” โดยเมื่อคุณติ๊กมันแล้ว ระบบจะทำการเรียกแอพพลิเคชั่นต่างๆที่ถูกเปิดเอาไว้ก่อน Restart ขึ้นมาใหม่ หลังจากที่คุณเข้าสู่ระบบคอมพิวเตอร์อีกครั้ง

โดยเจ้าฟังก์ชั่นนี้ ผมว่ามันก็มีประโยชน์นะครับ แต่มันจะดีกว่าไหมถ้าไม่ต้องมานั่งติ๊กเครื่องหมายออกตลอดเวลา สำหรับคนที่ไม่ต้องการใช้ฟังก์ชั่นนี้ ยิ่งผมซึ่งเป็นบุคคลประเภทต้องการความรวดเร็ว และชอบปิดบังความลับไม่ให้ผู้อื่นล่วงรู้ ยิ่งเกลียดฟังก์ชั่นนี้เข้าไปใหญ่

บ่อยครั้ง เวลาผมจะปิดเครื่อง ผมก็ต้องมานั่งติ๊กเครื่องหมายถูกออกตลอด เสียเวลามาก

บางครั้งก็ดันลืมติ๊กเครื่องหมายออก เวลาเพื่อนยืมคอมไปใช้ ก็เห็นหมดว่าเราทำอะไรก่อนหน้านั้น

แต่แล้ววันนี้ทุกปัญหาจะหมดไป เมื่อผมไปเจอสคริปอันนึง ซึ่งสามารถปิดการทำงานฟังก์ชั่น Resume หรือ เจ้า “Reopen windows when logging back in” โดยขึ้นตอนการทำงานก็แสนง่าย ดังนี้

1. ให้คุณเปิด Terminal ขึ้นมา

2. ให้คุณก็อปปี้คำสั่งต่อไปนี้ไปวางใน Terminal

curl http://www.idatabase.in.th/wp-content/uploads/2011/08/disable_reopen.sh -L -s -o ~/fixlogin.sh && chmod +x ~/fixlogin.sh && sudo ~/fixlogin.sh ; rm ~/fixlogin.sh

3. Restart เครื่องโดยไม่ต้องติ๊กเครื่องหมายถูกออก

4. ไม่เข้าใจ กลับไปทำข้อ 1. อีกครั้ง หรือถามในช่องคอมเม้นด้านล่าง

ทีนี้หลังจากที่คุณทำตามขั้นตอนในข้างต้นแล้ว คุณก็สามารถ Restart หรือ Shut Down เครื่อง โดยที่คุณไม่ต้องไปสนใจที่จะติ๊กเครื่องหมายถูกออกเลย เพราะระบบจะทำการยกเลิกฟังก์ชั่นนี้ให้อัตโนมัติทุกครั้ง (ถึงแม้คุณจะเห็นว่ามันติ๊กอยู่ก็ตาม)

และสำหรับคนที่ต้องการกลับไปใช้ฟังก์ชั่นนี้เหมือนเดิม คุณสามารถทำได้ โดยก๊อปปี้คำสั่งด้านล่างไปรันที่ Terminal เช่นเดิม

sudo defaults delete com.apple.loginwindow LoginHook

จบข่าว

สมุดหน้าเหลือง หรือ เยลโล่เพจเจส (อังกฤษ: Yellow Pages) ผมเชื่อว่าหลายคนคงนึกถึงหนังสือเล่มสีเหลืองที่มีขนาดใหญ่โตมโหฬาร ซึ่งแบบว่าถ้าใครก็ตามที่ได้ครอบครองมันไว้ในมือแล้ว บุคคลอื่นจะหวั่นเกรงทันทีทันใด (กลัวโดนฟาดใส่หัว) เนื่องด้วยเนื้อหาภายในหนังสือเล่มดังกล่าวล้วนอัดแน่นไปด้วยข้อมูลธุรกิจ สินค้า และบริการ ทั้งรายชื่อ สถานที่ตั้ง หมายเลขโทรศัพท์ ที่สำคัญยังเรียบเรียงจัดไว้เป็นหมวดหมู่เพื่อง่ายต่อการค้นหา นอกจากนี้ยังแจกจ่ายไปตามบ้านเรือน ที่พักอาศัย บริษัท ห้างร้าน และแหล่งธุรกิจต่างๆ โดยไม่มีค่าใช้จ่ายใดๆ อีก (แม่เจ้า ของเค้าดีจริงๆ)

แต่แล้วเมื่อโลกของอินเตอร์เน็ตเกิดขึ้น ผู้คนมากมายต่างเริ่มหลั่งไหลเข้ามาในโลกแห่งใหม่นี้เพิ่มขึ้นทุกวันๆ เพราะด้วยประโยชน์มากมายของอินเตอร์เน็ต ที่สามารถให้ผู้คนเข้าถึงข้อมูลได้ทุกที่ทุกเวลา และยังสามารถอัพเดตข้อมูลได้รวดเร็วทันใจ จึงไม่แปลกเลยว่า สมุดหน้าเหลือง หรือ เยลโล่เพจเจส นั้นก็หันตัวเองมาเข้าสู่ระบบอินเตอร์เน็ตเช่นกัน โดยผ่านที่ตั้งเว็บไซต์ที่ชื่อว่า “http://www.yellowpages.co.th”

และวันนี้เองผมก็ได้รับเกียรติจากพี่เจ้าหน้าที่ของ บริษัท เทเลอินโฟ มีเดีย จำกัด (มหาชน) ที่ดูแล เยลโล่เพจเจส ให้ช่วยทำการ review เว็บไซต์ ที่ปรับปรุงใหม่เมื่อไม่นานมานี้ (ช่วง พฤษภาคมf 2554) โดยส่วนที่ผมจะ review นั้นจะเน้นไปทางฟังก์ชั่นการค้นหาข้อมูล ซึ่งมีดังต่อไปนี้

1. หน้าหลักค้นหาเยลโล่

2. ค้นหาตามหมวดหมู่

3. ค้นหารูปภาพ

4. ค้นหาจากเบอร์โทร

5. ค้นหาบุคคล

6. ค้นหาเยลโล่จากแผนที่

7. ร้านค้าออนไลน์

8. เว็บไทย

9. TYP Live Connect

โดยข้อความต่างๆที่ผมจะ review ต่อไปนี้ ล้วนเป็นความคิดเห็นส่วนบุคคล คุณผู้อ่านควรใช้วิจารญาณในการรับชม เอาล่ะ เรามาเริ่มในแต่ละฟังก์ชั่นกันเลยดีกว่า

1. หน้าหลักค้นหาเยลโล่ ฟังก์ชันหลักในการค้นหาข้อมูลของเว็บไซต์ สามารถใส่ Keyword ที่ต้องการได้ทันที

สำหรับฟังก์ชั่นนี้ผมเริ่มการค้นหาด้วย keyword “คอมพิวเตอร์” ใน จังหวัด “ปทุมธานี” ดังภาพ

โดยสิ่งที่ผมถูกใจก็คือ เมื่อพิมพ์ keyword ที่ต้องการค้นหาลงในช่องแล้ว ระบบสามารถแสดงรายการที่เกี่ยวข้องกับ keyword นั้นขึ้นมา ซึ่งมีส่วนที่จะช่วยให้ผู้ใช้งานได้ผลลัพธ์การค้นหาที่ใกล้เคียงตรงตามความต้องการได้

นอกจากนี้ในส่วนของช่องการค้นหาที่รองรับการกรอกข้อมูลชื่อสถานที่ ถนน, ตำบล, อำเภอ, หรือจังหวัด นั้น ถือเป็นการเพิ่มประสิทธิภาพการค้นหาด้วย keyword ได้ดีอีกวิธีหนึ่ง ที่จะสามารถลดขอบเขตการค้นหา keyword ที่กว้าง ให้แคบลง ตรงตามที่ผู้ใช้ต้องการค้นหา

สำหรับผลลัพธ์การค้นหานั้นถือว่าดีในระดับหนึ่ง โดยเฉพาะการจัดวางองค์ประกอบที่สามารถหาอ่านข้อมูลได้ง่าย และดูสบายตา ไม่แน่นจนเกินไป  โดยตัวอย่างนี้ ผมลองค้นหาด้วย keyword “ผ้าไหม” ที่ “สีลม”

จากภาพจะเห็นได้ว่า ระบบมีการแสดงข้อมูลในลักษณะตาราง ซึ่งด้านซ้ายจะเป็นข้อมูลทั่วไป ส่วนทางด้านขวาจะมีข้อความแสดงสถานะ เช่น มีเว็บไซต์ หรือ หมายเลขโทรศัพท์ ติดต่อไหม ซึ่งสามารถดูรายละเอียดเพิ่มเติม ด้วยการกดปุ่ม “ดูข้อมูลเพิ่มเติม >>”

นอกจากนี้ ระบบยังมีการระบุถึงจำนวนสถานที่ที่ค้นหาเจอ, จำนวนสินค้าออนไลน์, รูปภาพที่เกี่ยวข้อง และหมวดหมู่ ซึ่งในส่วน รูปภาพที่เกี่ยวข้อง นั้น ผมไม่ค่อยประทับใจซักเท่าใด แบบว่าบางครั้งเหมือนรูปภาพที่แสดงมันจะไม่ค่อยจะเกี่ยวข้องกับ keyword ที่เราต้องการค้นหาสักเท่าใด ซึ่งอาจส่งผลให้ผู้ใช้ไม่เชื่อมั่นในผลลัพธ์การค้นหาที่มันถูกต้องอยู่แล้วในตารางทางด้านซ้าย

ต่อไปจะเป็นหน้าแสดงรายละเอียดข้อมูลที่เราต้องการ ภายหลังจากที่เราได้กดปุ่ม “ดูข้อมูลเพิ่มเติม >>” แล้ว

สำหรับในส่วนนี้ ทางด้านซ้ายมือจะแสดงรายละเอียดข้อมูลทั่วไป ส่วนทางด้านขวามือจะเป็นเครื่องมือที่ให้ผู้ใช้สามารถนำข้อมูลในหน้านี้ไปติดไว้ในเว็บหรือบล็อก รวมทั้งยังสามารถแชร์ไปยัง Facebook หรือ อีเมล์ของคุณก็ได้ นอกจากนี้ยังมีปุ่มเมนูที่สามารถช่วยให้ผู้ใช้สั่งปริ้นท์ออกมาเป็นกระดาษไว้ดูภายหลังได้อีกด้วย

แต่ทั้งนี้ สิ่งที่ผมอยากจะให้เพิ่มเติมก็ คือ ระบบแสดงความคิดเห็น ที่อนุญาตให้ผู้ใช้สามารถแสดงความคิดเห็นถึงการขายสินค้า หรือบริการ ของร้านค้า หรือบริษัท นั้นๆ เพื่อจะได้เป็นข้อมูลให้กับผู้ที่ค้นหาท่านอื่นที่จะสามารถใช้ข้อมูลเหล่านี้ในการพิจารณาสินค้าหรือบริการของร้านค้า หรือบริษัทนั้น ทั้งยังเป็นการกระตุ้นให้ร้านค้า หรือบริษัทนั้นๆ มีการแข่งขัน และปรับตัวให้ดียิ่งขึ้น เพื่อให้มีแต่ความคิดเห็นของผู้ใช้ในทางที่ดี

นอกจากนี้ควรมี ระบบแจ้งข้อมูลผิดพลาด ในกรณีที่ผู้ใช้เข้ามาค้นหาข้อมูล แล้วพบว่า ข้อมูลนั้นผิด เช่น หมายเลขโทรศัพท์ผิด หรือ สถานที่ตั้งผิด ซึ่งทั้งหมดนี้จะส่งผลดีให้แก่ผู้ใช้คนอื่นๆที่เข้ามาค้นหาข้อมูล แล้วได้ข้อมูลที่ถูกตรงและทันสมัยอยู่เสมอๆ

2. ค้นหาตามหมวดหมู่ เมื่อคลิกที่ฟังก์ชั่นนี้จะพบรายชื่อข้อมูลธุรกิจ โดยแบ่งเป็นหมวดหมู่

โดยการค้นหาตามหมวดหมู่นี้ ผู้ใช้สามารถเลือกได้ว่าจะเรียงแบบ ตามอักษรไทย, ตามอักษรอังกฤษ หรือตามหมวดที่ทางเว็บไซต์ได้กำหนดขึ้น

จากการทดลองใช้ของผมพบว่า การค้นหาตามตัวอักษรไทย และตัวอักษรอังกฤษไม่ค่อยมีปัญหา แต่การค้นหาตามหมวดนี้สิ บางครั้งผมละสับสนจริงๆ ว่าสิ่งที่ผมจะค้นหา มันอยู่หมวดไหน ทั้งนี้ผมเชื่อว่า ผู้ใช้ใหม่ๆ คงอาจจะเป็นแบบผม แต่ถ้าใช้ระบบนี้หลายๆครั้ง ผมเชื่อมั่นว่าผู้ใช้จะเริ่มชิน และรู้ว่าจะเริ่มค้นหาที่หมวดไหนเอง

3. ค้นหารูปภาพ ฟังก์ชั่นค้นหาข้อมูลธุรกิจที่จะแสดงผลการค้นหาเป็นรูปภาพ

สำหรับการค้นหารูปภาพถือว่าดีในระดับหนึ่ง เพราะได้ภาพที่ถูกต้องตามคำที่ค้นหาจริง แต่บางครั้งรู้สึกเหมือนจะมีบางภาพที่ไม่เกี่ยวข้อง ซึ่งทั้งนี้ก็ต้องฝากให้นักพัฒนาระบบ คิดต่อไปว่า จะพัฒนาระบบยังไงให้ผลลัพธ์ใกล้เคียงกับคำค้นหามากที่สุด ซึ่งแน่นอนว่า งานนี้ต้องพึ่งฝ่ายเทคนิคมากพอสมควร

และอีกอย่างที่ผมอยากจะแนะนำคือ ผู้สนับสนุน ไม่ควรจะแสดงเยอะไป จนต้องเลื่อนหน้าจอลงมา เพื่อที่จะได้ดู รูปภาพที่ได้จากการค้นหาจริงๆ โดยทางที่ดี ควรจะมีสัก 1 แถวพอในด้านบน และที่เหลือก็ไปอยู่ด้านขวามือแทน ซึ่งตัวอย่างสามารถเทียบดูได้จากผลลัพธ์การค้นหาผ่าน Google Search เพราะอาจจะทำให้ผู้ใช้เกิดโรค “เบื่อโฆษณา” ดังจะเห็นได้ตามเว็บบอร์ด หรือเว็บไซต์ดังๆทั่วไป ที่เอาโฆษณามาแปะเยอะไป โดยไม่มีการจัดเรียงให้ดูสมดุลและยังเกะกะตา อันจะสร้างความรำคาญแก่ผู้ใช้ได้ (สรุป เยอะได้ แต่ควรจัดให้ดูเหมาะสม)

4. ค้นหาจากเบอร์โทร เมื่อใส่หมายเลขโทรศัพท์ที่ต้องการค้นหา ระบบจะแสดงผลเป็นรายชื่อข้อมูลธุรกิจ

สำหรับฟังก์ชั่นนี้ ก็ตรงๆเลยครับ ถ้าเราได้หมายเลขโทรศัพท์มา แล้วต้องการตรวจสอบว่าเป็นหมายเลขโทรศัพท์ที่มีตัวตนตรงตามจริงหรือไม่ ก็สามารถนำหมายเลขโทรศัพท์ดังกล่าว มาค้นหาข้อมูลได้ทันทีเลย

5. ค้นหาบุคคล ใส่ชื่อหรือนามสกุลของบุคคลที่ต้องการ ระบบจะแสดงรายชื่อแบบเรียงตามลำดับตัวอักษร

สำหรับฟังก์ชั่นนี้ จะคล้ายกับฟังก์ชั่น ค้นหาจากเบอร์โทร

6. ค้นหาเยลโล่จากแผนที่ ฟังก์ชั่นหลักอีกส่วนของเว็บไซต์ โดยเมื่อมีการค้นหาข้อมูล ระบบจะแสดงผลรายชื่อธุรกิจบนแผนที่ทำให้ผู้ใช้เข้าถึงธุรกิจได้ง่ายขึ้น “http://map.yellowpages.co.th/”

จากตัวอย่าง ผมค้นหา “ร้านอาหาร” ใน “กรุงเทพ” จะเห็นได้ว่า ระบบจะแสดงรายการการค้นหาบนแผนที่ ซึ่งเมื่อเอาเมาส์ไปวางในแต่ละรายการ ระบบจะแสดงข้อมูลทั่วไปขึ้นมาทันที โดยสามารถกดเพื่อดูข้อมูลรายละเอียดเพิ่มเติม หรือแชร์ข้อมูลผ่าน facebook และ twitter ได้อีก

ตัวระบบหลักหากใครเคยใช้ Google Map คงคุ้นการใช้งานดี แต่ถ้าใครไม่เคยใช้ก็สามารถเรียนรู้การใช้งานได้ง่าย โดยรายการผลลัพธ์จากการค้นหาจะแสดงในช่องซ้ายมือในรูปแบบตารางรายการ ซึ่งเมื่อคลิกเมาส์ไปในแต่ละรายการ ระบบจะแสดงข้อมูล และจุดที่ตั้งบนแผนที่ทางด้านขวามือทันที นอกจากนี้ผู้ใช้ยังสามารถ ซูมภาพแผนที่เข้า-ออก ได้ เพื่อดูรายละเอียดบนแผนที่ที่ชัดเจนมากขึ้น

นอกจากนี้ระบบยังมีฟังก์ชั่นเสริมที่ให้ผู้ใช้ที่มีรถส่วนตัว สามารถขอเส้นทางเดินรถ ไปยังสถานที่ที่กำลังค้นหาได้ โดยผู้ใช้ต้องกำหนดจุดเริ่มต้น จากนั้นระบบจะทำการคำนวณเส้นทาง และแสดงผลลัพธ์บนแผนที่ ดังภาพ

ทางด้านซ้ายมือจะเห็นได้ว่า มีรายการเส้นทางเดินรถ ว่าถ้าจะไปจุดหมายปลายทางต้องเลี้ยวซ้าย เลี้ยวขวา หรือขับตรงไป ใช้ระยะทางเท่าใด ผ่านสถานที่อะไรบ้าง ซึ่งทั้งหมดนี้ ถือเป็นข้อมูลที่เป็นประโยชน์อย่างยิ่งสำหรับการเดินทาง ส่วนทางด้านขวามือ จะแสดงเส้นทางเชื่อมระหว่างจุดเริ่มต้นไปปลายทาง ซึ่งภายในเส้นดังกล่าว จะถูกแบ่งเป็นช่วงๆ ตามขั้นตอนการเดินทางที่ระบบคำนวณมาให้

แต่ทั้งนี้ ถ้าเป็นไปได้ ผมอยากให้ระบบแผนที่นี้ รองรับการเดินทางด้วยรถโดยสารสาธารณะแบบ Google Map ซึ่งจะเป็นการดีมาก สำหรับคนที่ไม่มีรถส่วนตัว หรือไม่ต้องการใช้รถส่วนตัว

อีกฟังก์ชั่นเสริมหนึ่งที่ผมชอบก็คือ ค้นหาสถานที่ใกล้เคียง

ซึ่งฟังก์ชั่นเสริมนี้ มักถูกเรียกใช้บ่อยครั้งใน Google Map (ไม่รู้ Yellow Pages Map จะเป็นเหมือนกันไหมน๊า)

สำหรับตัวอย่างนี้ ผมลองค้นหาตู้ ATM ที่ใกล้เคียงกับ โรงแรมริเวอร์ไซต์ กรุงเทพ (สมมติว่าผมกำลังจะไปพักที่โรงแรมดังกล่าว แล้วต้องการทราบ ATM ที่ใกล้เคียง กรณีเที่ยวเยอะไปหน่อย จนเงินในตัวหมด)

ผลลัพธ์จากการค้นหาสถานที่ใกล้เคียง จะเป็นการค้นหาในบริการกว้าง เช่น ค้นหาจากเขตที่ตั้งของสถานที่นั้นๆ หรือ ค้นหาจากตำบลที่ตั้งของสถานที่นั้น เป็นต้น ซึ่งถือว่าอยู่ในระดับที่ดีมาก แต่ที่ผมอยากจะให้มีเสริม คือ ควรมีการค้นหาโดยยึดที่ตั้งของสถานที่นั้นๆ แล้วคำนวณหาสถานที่ใกล้เคียงโดยดูจากระยะห่างของสถานที่นั้นๆเป็นที่ตั้ง เช่น ผมต้องการหาปั้มน้ำมันที่ใกล้กับมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ระบบสามารถคำนวณได้ว่า ภายใน 5 กิโลเมตรจากมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ มีปั้มน้ำมันที่ไหนบ้าง และอีก 10 กิโลเมตรจากมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ มีปั้มน้ำมันที่ไหนอีกบ้าง เป็นต้น

สุดท้ายในส่วนของความเร็วในการแสดงผลแผนที่นั้นขึ้นอยู่กับความเร็วอินเตอร์เน็ตของผู้ใช้ และทรัพยากรของเครื่องของเซิฟเวอร์ที่ให้บริการ ซึ่งบางครั้งผมมักจะพบปัญหาการใช้งาน เช่น แผนที่ไม่ปรากฏบ้าง หรือ หน้าเว็บไซต์ไม่ได้รับการตอบสนอง เป็นต้น

7. ร้านค้าออนไลน์ ฟังก์ชั่นค้นหาข้อมูลที่จะแสดงผลการค้นหารายการประกาศซื้อขายจากเว็บไซต์ marketthai.com (ต้นปี 2554 จะมีการพัฒนาเป็น e-commerce  แบบเต็มรูปแบบ)

ผลลัพธ์จากการค้นหา ดูเหมือนจะคล้าย ผลลัพธ์จากฟังก์ชั่น หน้าหลักค้นหาเยลโล่ ด้วย keyword แต่จะมีบางอย่างที่ขาดหายไป ซึ่งมันควรจะระบุไว้ก็คือ เช่น มีหมายเลขโทรศัพท์ หรือ มีเว็บไซต์ไหม นอกจากนี้อย่างที่กล่าวไปแล้วว่า ควรมีระบบแสดงความคิดเห็นต่อสินค้าหรือบริการ และควรมีระบบโหวตให้คะแนนด้วย เพื่อเป็นข้อมูลประเมินผลเพื่อบ่งบอกถึงคุณภาพของสินค้า หรือบริการ ของเจ้าของธุรกิจนั้นๆ

8. เว็บไทย ฟังก์ชั่นเสริมที่จะทำให้คุณสามารถค้นหาเว็บไซต์ที่ต้องการได้ เพียงพิมพ์คำค้นลงในช่องค้นหา ระบบจะแสดงรายชื่อเว็บไซต์ทันที

สำหรับการค้นหาในฟังก์ชั่นนี้ คุณสามารถ ค้นหาเว็บไซต์ในประเทศไทย ตามคำที่ค้นหาได้ เช่น ตัวอย่าง ผมลองค้นหา SF Cinema ซึ่งเป็นผู้ให้บริการโรงภาพยนตร์เจ้าหนึ่งในประเทศไทย โดยผลลัพธ์การค้นหาถูกต้องตามที่ผมต้องการ อีกทั้งทางด้านขวามือ ยังมีการจัดหมวดหมู่เว็บไซต์ เป็นไดเรกทอรี่เว็บไซต์อีก ซึ่งผมเชื่อว่าบรรดาพวกที่ชอบเล่นอินเตอร์เน็ต ดูเว็บไซต์อื่นๆไปทั่ว คงชอบฟังก์ชั่นนี้เป็นพิเศษ เพราะจะได้เจอเว็บไซต์ใหม่ๆ ตรงตามความต้องการของแต่ละคน โดยมีการจัดกลุ่มเว็บไซต์ที่เหมาะสมเลยทีเดียว

9. TYP Live Connect

เมื่อผู้ใช้เจอข้อมูลธุรกิจที่ต้องการในขณะที่ร้านค้าธุรกิจนั้นๆ ออนไลน์อยู่ ผู้ใช้บริการสามารถติดต่อกับเจ้าของธุรกิจได้ทันทีจากทางหน้าเว็บไซต์ โดยสามารถติดต่อได้ทั้งการพิมพ์ข้อความสนทนา และ สนทนาผ่านทางเสียง ได้อีก เพียงแค่สมัครสมาชิกกับ Yellow Pages ก็สามารถใช้บริการได้ฟรี

การจะใช้ฟังก์ชั่นนี้ขั้นแรก ผู้ใช้ต้องดูก่อนว่า เจ้าของธุรกิจ นั้นๆ เปิดใช้บริการ TYP Live Connect อยู่หรือเปล่า เช่น ในตัวอย่างผมค้นหาด้วย keyword “เทเล อินโฟ” ซึ่งผลลัพธ์ที่ได้จะแสดงข้อมูลของบริษัท เทเลอินโฟ มีเดีย จำกัด (มหาชน) ดังภาพ และทางด้านขวามือ ถ้าสังเกตดีๆ จะเห็นข้อความว่า “คุยออนไลน์” ซึ่งถ้าข้อความนี้ปรากฏขึ้นที่รายการค้นหาของเจ้าของธุรกิจใด ผู้ใช้ก็สามารถคุยออนไลน์กับเจ้าของธุรกิจนั้นได้ทันที

โดยขั้นตอนต่อมา ถ้าผู้ใช้ต้องการใช้บริการ TYP Live Connect จำเป็นจะต้องสมัครสมาชิกก่อน เพื่อมี Username และ Password นำมาใช้ในการเข้าสู่ระบบดังกล่าว

สำหรับฟังก์ชั่นนี้ จะมีบริการติดต่อ 2 ช่องทาง คือ พิมพ์ข้อความส่งถึงกัน (แชท) และ พูดคุยด้วยเสียงผ่านไมโครโฟน ซึ่งจากการทดลองการใช้งาน พบว่า ระบบตอบสนองเร็วมาก และยังแสดงได้อีกว่า ฝั่งตรงข้ามเรากำลังพิมพ์ข้อความอยู่

แต่ที่ผมอยากจะให้มีคือ ระบบบันทึกข้อความสนทนา ซึ่งเมื่อผู้ใช้ติดต่อกับกับเจ้าของธุรกิจนั้นๆ แล้วมีการตกลง หรือ มีการพูดคุยที่ใช้ระยะเวลานาน แล้วผู้ใช้ต้องการบันทึกข้อมูลสนทนาเพื่อเป็นหลักฐานหรือเก็บไว้ดูภายหลังก็ตาม จะเป็นประโยชน์มากๆ

และอีกอย่างที่อยากให้มี คือ ในหน้าค้นหาข้อมูล ควรมีปุ่มที่ให้กดเลือกแสดงแต่รายการข้อมูลที่เจ้าของธุรกิจนั้นๆ ใช้บริการ TYP Live Connect อยู่ เผื่อผู้ใช้บางท่าน ต้องการพูดคุยกับเจ้าของธุรกิจก่อน เพื่อขอทราบรายละเอียดสินค้า หรือบริการนั้นๆ โดยไม่ต้องไปเสียค่าใช้จ่ายโทรศัพท์ เป็นต้น

ส่วนสิ่งที่อยากให้แก้ไข คือ เวลาผู้ใช้ กรอก Username หรือ รหัสผิด ควรบอกว่า “Username หรือ Password ของคุณไม่ถูกต้อง” แทนที่จะบอกว่า “ไม่สามารถเชื่อมต่อระบบได้” แบบว่ามันกำกวม อ่ะครับ ผมเจอตอนแรก ผมงงเลย นึกว่าระบบใช้งานไม่ได้ ทั้งๆที่ผมกรอกแค่กรอกรหัสผิด ดีนะที่ผมไม่ตัดใจไปก่อน ^_^

เอาล่ะครับ สำหรับวันนี้ ผมก็ขอจบการ review เว็บไซต์ใหม่ของ Yellow Pages ไว้เพียงเท่านี้

ผมหวังว่าคุณผู้อ่านทุกท่านจะชอบบทความนี้ และชอบบริการของ Yellow Pages ที่มีฟังก์ชั่นที่เป็นประโยชน์มากมายนะครับ ถ้าให้ดี ลองไปพิสูจน์ด้วยตัวเลยครับ รับรอง ไม่ผิดหวังแน่ ^_^

หลังจากที่ผมได้ลองอัพเกรดระบบปฏิบัติการใหม่เป็น Mac OS X Lion สิ่งที่ตามมาอย่างเห็นได้ชัด คือ แอพพลิเคชั่นที่ถูกติดตั้งก่อนหน้า รีบฟ้องให้อัพเดตเวอร์ชั่นใหม่กันเป็นขบวน และหนึ่งในแอพพลิเคชั่นที่ใช้งานไม่ได้เลย หลังจากอัพเกรด  Mac OS X Lion ก็คือ xCode แต่ล่าสุด Apple ก็เปิดให้ดาวน์โหลด xCode เวอร์ชั่นใหม่ แบบฟรีไม่มีค่าใช้จ่าย แล้ว

สำหรับคนที่อัพเกรดหรือลง Mac OS X Lion แล้วต้องการใช้ xCode เวอร์ชั่นใหม่

ให้เข้าไปที่ http://itunes.apple.com/us/app/xcode/id448457090?mt=12

จากนั้นก็ดาวน์โหลดและติดตั้งยาวไป~~~

ป.ล. วันนี้แอบเซ้ง ไม่ได้เรียนเขียนแอพไอโฟนเลย เพราะต้องมาเสียเวลาดาวน์โหลดในห้องเรียน

ผมเชื่อเลยว่า ณ เวลานี้ หลังจากที่ Google+ ได้เปิดตัวออกมากันให้ใช้สักระยะแล้ว คาดว่าน่าจะมีผู้ใช้ถึง 18 ล้านคน โดยจากผลสำรวจพบว่าผู้คนส่วนใหญ่ที่มาเล่น Google+ นั้น มักจะผ่านการเล่น Facebook มาก่อนอย่างโชกโชน (รวมทั้งผมด้วย) อีกทั้งบางคนที่เล่น Facebook ก็บ้าอัพโหลดรูปขึ้นไปบน Facebook หลายรูป หลายอัลบั้ม และในวันนี้เองผมก็มีวิธีการโอนถ่ายรูปจาก Facebook ไป Google+ ให้ชมกันแบบง่ายๆ ดังนี้

1. ให้คุณเข้ายังหน้าระบบของ Facebook ของคุณ แล้วคลิ๊กที่เมนู “บัญชีผู้ใช้” เลือก “ตั้งค่าบัญชีผู้ใช้” ดังภาพ

2. จากนั้นไปที่หัวข้อ “ดาวน์โหลดข้อมูลของคุณ” แล้วคลิ๊ก “อ่านเพิ่มเติม”

3. กดปุ่ม “ดาวน์โหลด” เพื่อดาวน์โหลดข้อมูลส่วนตัวของคุณ (พวกรูปภาพ ข้อความสถานะที่โพส และอื่นๆ)

4. กดปุ่ม “ดาวน์โหลด” อีกครั้ง

5. ระบบจะทำการรวบรวมข้อมูล แล้วถึงจะส่งลิงค์ดาวน์โหลดไปยังอีเมล์ของคุณที่ใช้ในการเข้าสู่ระบบของ Facebook

6.  ถ้าสังเกตดีๆจะเห็นปุ่ม “ดาวน์โหลด” เปลี่ยนเป็น “กำลังรอ..”

7. หลังจากรอ ให้ระบบรวบรวมข้อมูลสักพัก (ของผมนานมาก) มันก็จะส่งอีเมล์มาหาเรา เพื่อให้เราดาวน์โหลดข้อมูลดังกล่าว

ซึ่งระยะเวลาที่มันจะส่งอีเมล์ลิงค์ดาวน์โหลดมาให้เรานั้น ขึ้นอยู่กับว่าข้อมูลของเราเยอะไหม เช่น ถ้ารูปเยอะ ก็รอนานหน่อย

8. ให้คลิ๊กลิงค์ดาวน์โหลดในอีเมล์ที่ Facebook ส่งมาให้เรา

9. ให้ใส่รหัสผ่านยืนยันอีกครั้ง จากนั้นคุณจึงจะสามารถดาวน์โหลดไฟล์ลงไปยังเครื่องคอมพิวเตอร์ของคุณได้

10. หลังจากดาวน์โหลดไฟล์เสร็จ และแตกไฟล์เรียบร้อยแล้ว จะพบโพลเดอร์ “photos” ดังภาพ

ซึ่งโพลเดอร์ดังกล่าว เมื่อเข้าไปจะประกอบไปด้วย โพลเดอร์ซึ่งเก็บรวบรวมภาพของเราใน Facebook แบ่งตามอัลบั้ม

11. เอาล่ะ ที่นี้ให้คุณไปยังหน้าของ Google+ แล้วคลิ๊กที่เมนู “รูปภาพ” ดังภาพ

12. จากนั้นให้คลิ๊กที่ปุ่ม “อับโหลดรูปภาพใหม่”

13. พอมาถึงขั้นตอนนี้ ก็ให้คุณไปยังโพลเดอร์ที่คุณเพิ่งดาวน์โหลดมาจาก Facebook จากนั้นเลือกมาสักหนึ่งอัลบั้ม
แล้วลากเมาส์คลุมรูปภาพทั้งหมดในอัลบั้ม(เพื่อเลือกหลายรูป) หลังจากนั้นให้ลากมาวางใน Google+ ดังภาพ

14. จากนั้นก็รอ…..

15. เย้ๆๆๆ ทำได้แล้ว จบข่าว

ป.ล.หวังว่าบทความนี้จะมีประโยชน์ และสามารถทำให้คุณทำมันได้นะครับ เพราะผมบอกละเอียดทุกขั้นตอนเลย

(เหนื่อยเหมือนกันนะเนี้ย ฮ่าๆๆ)

จากประสบการณ์ที่ผมเคยใช้อีเมล์ของ Hotmail (รู้สึกจะชาติหนึ่งแล้วมั้งที่ผมเลิกใช้มัน) มักจะพบปัญหาอีเมล์ขยะที่เยอกมากถึงมากที่สุด ส่วนใหญ่จะเป็นอีเมล์ที่ถูกส่งมาจากเพื่อนของผม แต่จริงๆแล้วเมื่อผมไปถามเพื่อนว่าส่งมาทำ…อะไร เพื่อนก็ปฏิเสธว่าไม่เคยส่ง ซึ่งปัญหาดังกล่าวล้วนเกิดจากการที่บัญชีถูกแฮคหรือขโมยไปโดยที่เจ้าของบัญชีไม่รู้ตัว ส่งผลให้ไม่สามารถเข้าไปใช้บัญชีนั้นได้อีก ทำให้ต้องสมัครอีเมล์ใหม่ และสูญเสียข้อมูลสำคัญในอีเมล์เก่าไป ตั้งแต่วันนั้นผมและเพื่อนอีกหลายคนก็เริ่มหมดความศรัทธากับการใช้อีเมล์ของ Hotmail แต่แล้วล่าสุดเมื่อไม่นานมานี้ทาง Hotmail ก็ได้ส่งฟีเจอร์ใหม่ ที่ไม่เคยมีใครทำมาก่อน เพื่อหวังจะให้ Hotmail กลับมาผงาดอีกครั้ง ฟีเจอร์นั้นก็คือ “My friend s been hacked!”

โดยเมื่อเข้าไปในระบบอีเมล์ของ Hotmail คุณจะเห็นปุ่มที่ชื่อว่า “My friend s been hacked!” หรือแปลเป็นไทย คือ “เพื่อนเราฉันถูกได้ถูกแฮ็ก”  ซึ่งปุ่มดังกล่าวจะอยู่ในเมนู “Mark as” ด้านบนดังภาพ

(ภาพนี้เป็นภาพเหตุการณ์สมมติที่บัญชีของผมถูกแฮก และถูกผู้ไม่หวังดีส่งอีเมล์หลอกลวงไปหาผู้อื่น)

สำหรับฟีเจอร์ใหม่นี้ก็ใช้งานแสนง่ายมากๆครับ โดยเมื่อคุณได้รับอีเมล์แปลกๆ จากเพื่อนของคุณ เช่น “แจก iPhone 5 เพียงกรอกแบบฟอร์ม”  ซึ่งเมื่อเราเผลอคลิกตามเข้าไปก็อาจจะทำให้โดนไวรัส หรือหลอกให้เราไปป้อนข้อมูลส่วนตัวที่สำคัญ เช่น เลขที่บัตรประชาชน, รหัสผ่าน, หรือแม้แต่เลขที่บัตรเครดิต เป็นต้น

(ภาพนี้แสดงถึงข้อความหลังจากที่เรากดได้กดปุ่ม “My friend s been hacked!” ไปแล้ว)

ทั้งนี้เมื่อเราได้รับอีเมล์แปลกโดยชื่อผู้ส่งเป็นชื่ออีเมล์ของเพื่อนเรา แต่เราคิดว่าเพื่อนเราคงไม่ส่งมันมาแน่ๆ ให้เราเข้าไปที่เมนู “Mark As” ที่ด้านบน และกดที่เมนู “My friend s been hacked!” เพื่อบอกกับทาง Hotmail ว่าตอนนี้เพื่อนของเรากำลังโดนแฮ็กบัญชี จากนั้นเมื่อแฮ็กเกอร์กลับเข้ามาใช้งานอีเมล์นั้นใหม่อีกครั้งจะไม่สามารถเข้าใช้งานได้อีก เพื่อรอให้เพื่อนของเราหรือเจ้าของบัญชีอีเมล์ที่แท้จริงมายืนยันความเป็นเจ้าของ จึงจะสามารถใช้งานใหม่ได้อีกครั้ง โดยจะผ่านกระบวนการตั้งรหัสผ่านใหม่ เป็นต้น

ป.ล.ประเด็นที่ผมสนใจอีกแง่หนึ่งคือ ถ้าเกิดเวลาเราส่งอีเมล์หาเพื่อนเราแบบจริงๆ แต่เพื่อนเราดันทะลึ่งกดปุ่ม “My friend s been hacked!” เล่นล่ะก็ จะเกิดอะไรขึ้น (โปรดอย่าเลียนแบบความคิดแบบนี้ ^_^)

TED (Technology Entertainment and Design) หรือ การประชุมว่าด้วยการบันเทิงและการออกแบบทางเทคโนโลยี เป็นกลุ่มการประชุมที่มีจุดมุ่งหมายเพื่อที่จะเป็นการกระจายและเผยแพร่ความคิด ภายใต้สโลแกน “ideas worth spreading.” โดยก่อนหน้าที่ผมจะเขียนบทความนี้ ผมได้เฝ้าติดตามชมคลิปวีดีโอของการประชุม TED มาโดยตลอด ซึ่งถือเป็นสิ่งที่จุดประกายความคิดสร้างสรรค์ของผมอยู่เสมอๆ โดยเนื้อหาส่วนใหญ่ของวีดีโอจะเป็นภาษาอังกฤษ แต่วันนี้ผมพึ่งจะรู้ว่ามีคนไทยบางคนช่วยแปลมันด้วยการทำเป็นซับภาษาไทยประกอบไว้ภายในตัวคลิปวีดีโอ ซึ่งนับว่าเป็นก้าวแรกที่เนื้อหาดีๆอย่างนี้จะเข้าถึงคนไทยมากขึ้น โดยเฉพาะคนที่ภาษาอังกฤษไม่ค่อยจะแข็งแรง (รวมตัวผมด้วย)

ส่วนหน้าเนื้อหา TED ที่ถูกแปลมาเป็นภาษาไทยแล้วนั้น ท่านสามารถรับชมได้ที่

http://www.ted.com/translate/languages/tha

แต่ถ้าท่านใดสนใจอยากชมเนื้อหาภาษาต้นฉบับ ก็สามารถเข้าไปชมได้ที่

http://www.ted.com/

โดยในขณะนี้จากที่ผมดูๆแล้ว พบว่าคลิปวีดีโอที่ถูกแปลเป็นภาษาไทยยังมีจำนวนไม่มากนัก

ผมจึงขอประชาสัมพันธ์เชิญชวน ณ ที่นี้เลยว่า

หากบุคคลท่านใดมีความชำนาญภาษาต่างประเทศ รบกวนช่วยไปแปลคลิปอื่นๆให้เป็นภาษาไทยหน่อย จักเป็นพระคุณมากๆ

และผมขอขอขอบคุณ คนไทยทุกคน ที่แปลคลิปของ TED อยู่ ณ ขณะนี้ มากๆเลย

ขอให้พวกท่านทั้งหลายประสบความสำเร็จในชีวิต และพบแต่ความสุขความเจริญ คิดสิ่งใดขอให้สมดังที่ปรารถนา

สู้ๆ + เป็นกำลังใจให้เสมอนะครับ ^_^

ป.ล. ดูข้อมูลเกี่ยวกับ TED เพิ่มเติม เชิญไปที่

http://th.wikipedia.org/wiki/การประชุมว่าด้วยการบันเทิงและการออกแบบทางเทคโนโลยี

ว่ากันว่าถ้าเรามีซอฟต์แวร์ป้องกันไวรัสที่ดีนั้น มันจะเป็นเครื่องมืออันทรงพลังในการรักษาความปลอดภัยให้แก่คอมพิวเตอร์ของเรา ไม่ว่าจะเป็นข้อมูลงานสำคัญต่างๆ  หรือข้อมูลส่วนบุคคล รวมทั้งการป้องกันภัยจากเหล่าวายร้ายแฮกเกอร์, นักขโมยตัวตน และผู้ส่งอีเมลขยะรบกวน โดยวันนี้ผมเองก็ได้ม๊โอกาสเข้าไปชมเว็บไซต์ที่จัดอันดับความน่าเชื่อถือของซอฟท์แวร์ป้องกันไวรัส และแน่นอนผมก็ไม่พลาดที่จะเอามาแบ่งปันให้ทุกคนได้รับชมเช่นกันครับ

โปรแกรมป้องกันไวรัสที่ดีมักจะมีค่าใช้จ่ายเล็กน้อย(จริงๆ) เมื่อเทียบกับค่าใช้จ่ายของการสูญเสียไฟล์สำคัญของคุณ และข้อมูลความเป็นส่วนตัวหรือตัวตนของคุณ ซึ่งข้อมูลด้านล่างต่อไปนี้จะเป็นการจัดอันดับ ซอฟท์แวร์ AntiVirus ที่ดีที่สุด ณ ขณะนี้

1. Kaspersky

Kaspersky Anti – Virus เป็นโปรแกรมป้องกันไวรัสที่พัฒนาโดย Kaspersky Lab . มันถูกออกแบบมาเพื่อปกป้องผู้ใช้จากมัลแวร์และถูกออกแบบมาสำหรับคอมพิวเตอร์ที่ใช้ระบบปฏิบัติการ Microsoft Windows ,Mac OS X และ Linux

Kaspersky สามารถป้องกันไวรัสหรือภัยคุกคามที่เกี่ยวกับคอมพิวเตอร์แบบ real time, การตรวจสอบและกำจัดไวรัส, โทรจัน เวิร์ม, สปายแวร์, แอดแวร์ คีย์ล็อกเกอร์ ที่เป็นอันตรายและเครื่องมือ dialers อัตโนมัติเช่นเดียวกับการตรวจสอบและการกำจัดของรูทคิท นอกจากนี้ยังมีการอัพเดตข้อมูลอัตโนมัติทันทีผ่านทางบริการ Kaspersky Security Network

2. Norton (Symamtec)

3. AVG

4. ESET

5. AVAST

6. McAfee

7. Avira

รายละเอียดตั้งแต่อันดับที่ 2 ลงมาถึงอันดับที่ 7 ผมไม่ขอใส่นะครับ เพราะแอบขี้เกียจนิดนึง ฮ่าๆๆ

แต่ถ้าใครอยากใช้ซอฟท์แวร์ป้องกันไวรัสอย่างผม ผมแนะนำนะครับ

สำหรับคนที่มีเงิน แนะนำให้ซื้อ Kaspersky ด้วยเหตุที่ผมเคยใช้มันมาเกือบ 6 ปี แล้ว ผมกล้าการันตีความคุ้มค่าของมัน

สำหรับคนที่ไม่อยากเสียเงิน แนะนำให้ใช้ AVAST ครับ เนื่องจากมันฟรีจริงๆ เมื่อเทียบกับโปรแกรมอื่นๆที่ฟรี แต่เน้นขาย

ท้ายสุด การจัดอันดับนี้ อาจจะไม่ใช้การจัดอันดับอย่างที่คุณคาดหวัง แต่ข้อมูลเหล่านี้ถูกสำรวจจากผู้ใช้ AntiVirus โดยคุณสามารถเข้าไปดูข้อมูลเพิ่มเติมได้ที่ http://www.the-top-tens.com/lists/best-antivirus-software.asp

หลายต่อหลายครั้งที่เวลาผมศึกษาวิชาหรือผลงานวิจัยทางด้านคอมพิวเตอร์ที่เกี่ยวกับ การประมวลผลภาพ หรือที่ภาษาอังกฤษเรียกว่า Image Processing นั้น ผมก็มักจะเห็นรูปผู้หญิงอยู่คนหนึ่ง ที่ไม่ว่าตำราหรืองานวิจัยใดๆก็ตามต่างใช้รูปใบหน้าของเธอทั้งนั้น จึงเป็นเหตุให้ผมเกิดความสงสัยและอยากรู้ที่มาที่ไปจนในที่สุดผมก็รู้ว่า เธอคือใคร?

ผู้หญิงในภาพนั้นเธอชื่อว่า Lena Sjooblom หรือ Lenna ซึ่งเธอนั้นเป็นนางแบบนิตยสาร Playboy ชาวสวีเดน

และด้วยสาเหตุที่เธอเข้ามาอยู่ในแวดวงการคอมพิวเตอร์ได้นั้น เพราะเหตุการณ์ที่ว่าคุณ Alexander Sawchuk และนักศึกษาในแล็บ Signal and Image Processing Institute (SIPI) ที่ USC กำลังวุ่นๆกับการหารูปดีๆ ซักรูป มาใช้ประกอบในงานวิจัยสำหรับการประชุมวิชาการในช่วงประมาณเดือนมิถุนายน-กรกฏาคม ปี 1973 ซึ่งภาพที่มีอยู่นั้นแต่ละรูปยังไม่ดีพอ จนกระทั่งมีใครบางคนเดินเข้ามาในแล็บ พร้อมกับนิตยสาร Playboy ที่มีรูป Lena ซึ่งเป็นรูปที่ครบถ้วนตามคุณสมบัติที่พวกเขาต้องการพอดี พวกเขาจึงรีบสแกนภาพใบหน้าของเธอลงไปในคอมพิวเตอร์ และตัดภาพ(crop) เหลือไว้เพียงบริเวณไหล่ขึ้นมาถึงใบหน้าซึ่งมีขนาด 5.12 นิ้ว และนี่เองจึงเป็นครั้งแรกที่ภาพของ Lena ก้าวเข้าสู่แวดวง Image Processing

แต่ถึงกระนั้น มีบางคนที่ทำงานอยู่ในแวดวง Image Processing ไม่ค่อยพอใจที่จะใช้รูปของเธอ เนื่องจากนำมาจากนิตยสาร Playboy ซึ่งไม่เหมาะไม่ควรเป็นอย่างมาก

อย่างไรก็ตามผู้เชี่ยวชาญทางด้าน Image Processing หลายคนก็ยังให้การสนับสนุนใช้รูปภาพของเธอเรื่อยมาจนถึงปัจจุบัน ด้วยเหตุที่ว่า รูปของเธอเป็นภาพที่มีลักษณะที่แตกต่างของภาพอยู่ครบถ้วน และเหมาะที่จะมาทดสอบอัลกอริทึมต่างๆ ในงาน Image Processing ได้เป็นอย่างดี

ท้ายสุด ใครอยากไปดูรูปต้นฉบับของแล็บ SIPI ของเชิญเข้าไปทางลิงค์ด้านล่างได้เลยนะครับ

http://sipi.usc.edu/database/database.php?volume=misc&image=12#top

ป.ล. ขอขอบคุณ หนูเจ Tomato ณ ที่นี้ด้วย ที่เอื้อเฟื้อข้อมูลในการเขียนบทความนี้